Gunaydin Gunes, Gunaydin "D"
Kışı en çok kar yağdığı zamanlar seviyorum. O kadar. Net. Karanlık ve soğuk sabahların hele bir de erken kalkıyorsanız tadı yok yok yok. Günlerce güneşe hasret kalıp, güneş azıcık selam çaktığında hepimiz yeniden doğmuş gibi oluyoruz netekim:) Bu sabah olduğu gibi. Uyandığımda ya hava nasıl acaba diye sıcacık yataktan cama göz attım. Güneşi görür görmez tatlı krizindeyken profiterol bulmuş insan evladı gibi ağır çekimde sırıtmaya başladım. Temmuz doğumluyum ben, yaz çocuğuyum yani, benim türüm için (!) güneş ve kankaları -yaz, deniz- kutsaldır. Yılın yaklaşık 8 ayı Japon turist gibi , yaz aylarındaysa pokemon gibi gezmemizin nedeni de budur. Eski Mısır'da falan yaşıyor olsaydım RA için reklam kampanyasını icat ederdim diyip biraz abartarak devam edeyim:) Geçtiğimiz kış yine standart hastayım; -ya ben çok halsizim elimi kolumu kaldıramıyorum ölecek miyim acaba- diye doktora koşturduğumda vücudumdaki D vitamini stoklarının başka ülkelere siyasi sığınma talebinde bulunduğunu öğrenmi...