The Art and Life of A Doll Maker

      ipucum:)   

Bazı insanların, özellikle de kızların, mazisi çok önceye dayanan, bir şey olduğunda akla ilk gelen, gelecekte bir şey (bir tatil, bir gezi vs) yapılacaksa hala onunla yapılması planlanan, ama bu arada hıyarlık edip doğru dürüst hiç arayıp sormadığımız bir arkadaşı vardır. Benim o kontenjandaki can ciğer dostum Duygu'dur mesela. Hep orda olduğunu bilirim, aynı şekilde o da benim..Pazar günü uzunca bir aradan sonra buluştuk . Galata' da manyak bir kahvaltı ettikten sonra bir arkadaşının Ortaköy'de meze tükanı açtığını söyledi, atladık taksiye -arkamızda güzelim şemsiyeyi unutarak - (meydanda kaldı o kesin!), geldik tükana. Ortaköy :) Benim de memleketin bağrından çıkan her birey gibi "Ortaköy'de kumpir yiyelim mi" şeklinde kan şekerimle doğru orantılı bir fantezim var. Ama o kadar. Yani kumpir yemeye Ortaköy'e gitmeye çalışma dışında fazla bir tanışıklığımız yok kendisiyle. O yüzden tam kafamda canlandıramadım nasıl bir yer, ne yenir, mezeci mi, nass...

  Bu resimlere bakarken hayret ben nasıl unicorn takıntısı geliştirmedim diye düşündüm hafiften. Çocukken aşırı dozda prensesli kitap, çizgi film vs . ye maruz kalan her kız gibi kafayı bilimum sevimlilikteki her şeyle kırmış ama bunu atlamışım. Gece yatarken pikesindeki kırışıklıkları zorla babasına düzelttiren uyuz bir kızdım ben, iyi ki büyümüşüm diyorum bunları düşününce valla; uyuz ben! Neyse bütün bunları bıdı bıdı yazıyorum çünkü her genç gibi benim de içimde bir unicorn sevdası yatıyormuş meğer. Malum zamansızlıktan, web sitelerinin bol dabılyu'lu linklerinde giyecek birşeyler ararken fark ettim. Gel beni al: illuminati, ters üçgen, Rothschild falan boşver, kargo parası da istemiyorum, ya gel al ya diye ısrar edince sitedeki ruhani ses; e aldım tabii   ki:) ( ya şunu aldım bunu aldım diye yazınca pembiş teenage bloglarına benzedi bloğum sanki ama neyse artık)     Herneyse, günün ilerleyen saatlerinde  Gee...